PINT zoekt een nieuwe voorzitter

Zaterdag 16 mei is de Algemene Vergadering van PINT. Niets bijzonders zou je denken. De gebruikelijk vergaderchaos waarbij de cijfers uiteindelijk na veel geharrewar worden goedgekeurd. Na afloop drinkt men bier en slaat elkaar op de schouders. Niks nieuws onder de zon. Zo gaat het ieder jaar en zo zou het voor altijd moeten blijven.

Maar dit jaar is wel iets bijzonders. Er is een heuse verkiezing: de verkiezing van de nieuwe voorzitter. Er zijn namelijk twee kandidaten opgestaan en dat is een unicum in de geschiedenis van PINT. Gebruikelijk is dat de nieuwe voorzitter onder lichte dwang wordt gedwongen om de nieuwe voorzitter te spelen. Verplicht vrijwillig. Voorzitter met lichte tegenzin, met een onnatuurlijk vermogen om orde te houden en een natuurlijk onvermogen om vergaderingen te leiden.

Zo was daar enige jaren geleden een schriel manneke met raar haar, die een heus transitieplan presenteerde aan de ALV. Twintig duizend leden, brulde hij op stalinistische toon. PINT zou weer PINT worden: een club van kritische biervrienden die zich bezig zou gaan houden met consumentendingetjes. En iedereen slikte het voor zoete koek. Luid applaus van het politbureau volgde. In het land der blinden is eenoog immers altijd koning.

De megalomane zomerkoning trad vorig jaar af. De koning was dood, lang leefde de nieuwe koning. Een zekere Wim stak zijn hand op. Hij had meer met wijn, bekende hij alras. Maar dat rotte er niet toe. Iedereen was al lang blij dat er een nieuwe koning was gevonden. Tienduizend leden, oreerde hij in zijn maiden speech. En het zou allemaal wat vriendelijker worden. Minder kritisch, want we zijn immers allemaal biervrienden. Met dezelfde belangen. Weer stond de vergadering als één man achter de nieuwe voorzitter. Maar Wim hield het niet lang en trok nog voordat de kerstboom was opgetuigd aan zijn kuierlatten. Nimmer vernam iemand nog iets van deze biervriend.

Dit jaar is alles anders. Dit jaar valt er iets te kiezen. Twee mensen hebben hun arm opgestoken toen de vraag werd gesteld of zij voorzitter van PINT wilden worden. In het clubblaadje stelden zij deze week zichzelf voor met een kort stukje tekst. En nu weet ik het niet meer. Ik moet iemand kiezen en dat heb ik niet graag. Dat ben ik niet gewend. Ik hou liever alles bij het oude. Ik heb liever dat de voorzitter van PINT met een pistool tegen zijn hoofd het podium wordt opgeduwd.

De eerste kandidaat is een zekere Peter. Woonachtig in Abcoude, drie kinderen en een drukke in Amsterdam. Ex-secretaris ook. Vorig jaar nog afgetreden en nu weer terug. Van postzegels plakken naar de nieuwe voorzitter van PINT. Het kan verkeren. Wat wil hij? Groei van het ledenaantal is belangrijk, maar moet geen doel op zichzelf zijn. En PINT moet zich constructief opstellen naar de brouwerijen en detailhandel omdat de belangen in veel gevallen parallel lopen. Dat was het eigenlijk wel. Meer staat er niet. Wat vindt deze man de kwaliteit van de aanbod van bier in Nederland? En de kwaliteit van de Nederlandse horeca? En de hoge prijzen aldaar en de dumpprijzen in de supermarkt? En hoe zit het met de verkrijgbaar van ons bier?

De tweede kandidaat is Rianne. Een vrouw. Uit het zuiden des lands, zo zuidelijk zelfs dat het (bijna) België is. Zij zou de eerste vrouwelijke voorzitter van PINT zijn. Een unicum in dit stokoude mannenbolwerk. Maar ook eentje met de voeten in de Belgische bierklei. Is zij de nieuwste poging van onze Belgische vrienden om onze markt te verzieken? Wat wil zij? In ieder getal verbindt aan de ledengroei geen nummer omdat dat het risico van falen meebrengt. Iedere ledengroei is meegenomen, zelfs al is het er maar eentje. Haar hoofddoel is eerlijke informatie over bieren, festivals en brouwerijen. Duidelijke etiketten, goede informatie van het product in de horeca en aandacht voor de gastronomische kwaliteiten van bier, vindt ze ook belangrijk. En niet teveel zeuren over de verschillen tussen mannen en vrouwen en tussen wijn en bier.

Mooie woorden. Twee goede kandidaten. Bah, er valt iets te kiezen. Ik wil nog zoveel weten. Wat is hun visie? Hoe gaan ze dat bereiken? Wat en wie is het beste voor mijn geliefde PINT? Moet ik links afslaan of moet ik rechts gaan? Of steekt er nog iemand zijn hand tijdens de vergadering? Dat zou helemaal verwarrend zijn.

Eén ding is zeker: aanstaande zaterdag stap ik in de auto en geef gas richting Groningen. Een slimme zet van het bestuur om deze belangrijke vergadering daar te houden. Er gaat immers niets boven Groningen. Wel er onder, want daar zit een gasveld dat we moeten aanboren. Verder weg kan bijna niet. Het belooft een rustige vergadering te worden. En de Groningers zullen een beslissende stem hebben in wie de nieuwe voorzitter van PINT wordt.

– Deze column verscheen op Remco watches beer

Deel dit bericht:

    4 thoughts on “PINT zoekt een nieuwe voorzitter

    1. Ik heb nog een mooie button in mijn bureaula, van Närke Kulturbryggeri in Örebro, waarop staat “Beer is always politics!”. Leek eerst gewoon ironisch, maar het begint aardig te kloppen.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *