Een ballentent

De Ballentent aan de Parkkade in Rotterdam, vlak onder de niet uitgeblazen rook van de Euromast, heeft een rijke geschiedenis. In een voormalig douanedepot werd hier vlak na de Tweede Wereldoorlog het café Maaszicht geopend. Het verhaal gaat dat hier ook nog even het Bureau Centrale Rijvaardigheden was gehuisvest en dat de kandidaten niet meer dan een rondje over de kade hoefden te rijden en als ze dit zonder al te grote haperingen deden dat ze dan hun rijbewijs kregen.

De Ballentent werd de Ballentent omdat de zaak zo in de plat Rotterdamse volksmond bekend stond. ‘Laten we wat gaan drinken in die ballentent’, was een gevleugelde uitspraak. Vroeger kwamen er veel mensen die in de havens werkten vooral van cargadoorskantoren, rederijen, agenturen, het Gemeentelijk Havenbedrijf Rotterdam en van de douane. Maar dat is niet meer. De grote zeeschepen komen allang niet meer zo ver de Maas opgevaren. En zonder schepen geen zeemannen. Zonder zeemannen, geen havenlui.

Maar de sfeer van vroeger waart nog immer rond. Het personeel is vriendelijk en chique gekleed in zwarte broeken en wit overhemd. Ze serveren de lekkerste bal gehakt van Rotterdam, die ze zelf draaien met een vleugje nootmuskaat en kruidnagel. Een leuk bierassortiment. Goed geprijsd ook, € 3,70 voor een flesje bier van 33 cl. En als we onze biertjes bestellen bij de kastelein bromt hij quasi-chagrijnig: ‘Zow’. Alles klopt aan deze zaak.

Bijna alles dan. Als de kastelein terugkomt en de bieren voor ons neus zet – keurig het water uit de glazen schuddend en met de logo’s de juiste kant op – zegt hij: ‘Dit zijn wel de laatsten, deze gaan het assortiment uit. Ze verkopen niet’. Daar moet ik even over nadenken. Hoe kan dat? Hoe kan het dat deze bieren hier niet verlopen? Een oplevende Nederlandse biercultuur. Zo’n mooie zaak met een uitgebreid bierassortiment. Hoe kan het dat ze het bier hier niet aan de man krijgen?

Wat hebben we besteld? Een Emelisse Blond, een Vuur & Vlam van De Molen, een Columbus van ‘t IJ en een Jopen Extra Stout. Allemaal bieren van kleine brouwerijen. Op ons tafeltje staat de bierkaart. En dan zie ik het al. Het is de Heineken bierkaart. Het is het bierassortiment dat via het distributienetwerk van Heineken verloopt: Heineken, Affligem, Palm, Leffe, Wieckse Witte, Duvel, Corona, Jillz en ga zo maar door.

Niets mis mee. Maar het bier van de kleinere brouwerijen die ze ook in hun assortiment hebben, staat er niet op. Waar staat dat dan? Op een kleine bordje boven de bar. Natuurlijk verkoopt het dan niet. Je moet als horecaondernemer wel je product aan de man brengen. Als je te lui bent om het ook maar onder de aandacht te brengen van je klanten, dan verkoopt het natuurlijk niet. Nee, dank je de koekoek.

Te vaak zie ik dit soort luiheid in de horeca. Bierkaarten die niet kloppen. Niet juist, niet volledig, zonder hoeveelheden, zonder prijzen. Het is schering en inslag. Dan kan je zaak nog zo kloppen, maar als dit niet klopt, dan klopt er niets. De volgende eet ik dus alleen een bal gehakt. Wat een ballentent!

– Dit artikel verscheen eerder op “Remco watches beer

Deel dit bericht:

    4 thoughts on “Een ballentent

    1. tja, ik heb sowieso het idee dat 99% van alle cafés geen flauw benul van bier heeft. en dat is raar, want bier wordt als meeste verkocht.
      hoe vaak zie je wel niet enkel ‘trappist’ op de kaart bijvoorbeeld. 99% van de klanten zijn er ook niet geïnteresseerd hoor, dus het blijft voorlopig nog wel zo. die mensen willen gewoon hun duvel of chouffe of een ‘trappistje’, wat dat dan ook moge zijn.

    2. “‘trappist’ op de kaart” vind ik nog wel wat hebben…
      …maar het geval van niet kloppende bierkaarten was me nog niet opgevallen. Ik zal daar eens naar gaan kijken.
      Wat me wel opviel bij restaurants e.d. als je gaat zitten staan ze meteen bij je, voor je eerste drankje waarbij je niet de tijd krijgt om het aanbod te bekijken (als het er is…)

    3. Bierkaarten die niet kloppen kom je op diverse plaatsen tegen. Zelfs cafés die hoog in de top100 staan zetten Geuzen gerust onder de vruchtenbieren op de bierkaart. En je wil al helemaal niet weten hoe vaak het verschil tussen abdij bier en een Trappist niet bekend blijkt.

    4. Komt regelmatig voor. Geen bierkaart hebben en/of die niet bij de hand hebben, de bestelling opnemen en dan met je bek vol tanden staan als mijn wedervraag luidt: wat voor bieren heb je? Vriendelijk, dat zijn die jongens en meisjes wel in de Twentse horeca. Maar verstand van zaken? Nou nee.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *